Spreken of slikken

Waar op de sociale media en in de kranten de meningen en visies over elkaar heen tuimelen, vindt in de stilte van ons hart, ons lijf en ons hoofd soms een strijd plaats. Een strijd…  die alles te maken heeft met angst. Angst voor afwijzing, angst voor eenzaamheid, angst er niet meer bij te horen.

Misschien herken je het wel: je staat op het schoolplein of op je werk te praten met een aantal anderen en opeens wordt iets gezegd dat jou raakt. Iets waar je het niet mee eens bent of waar je iets heel moois aan toe zou kunnen voegen.. Je hoort, je voelt… je dénkt… en je slikt. Je slikt in. ‘Wat ik vind, doet er niet toe’. Of.. ‘Als ik dit zeg, dan denken ze iets over mij’. ‘Dan sta ik straks alleen’. En dat is spannend. Het is spannend om te gaan staan voor iets wat op je hart ligt. Het is spannend om je kwetsbaarheid te laten zien aan anderen. Het is spannend om een andere koers te varen. Het is spannend om niet te handelen naar de menselijke standaard, maar naar de norm van Gods Woord. Het is spannend om heilige huisjes door te prikken. Het is spannend om een afwijkende mening te hebben, om een grens te hebben of om juist een verlangen te hebben dat vele malen groter is dan wat mensen gewend zijn in jouw omgeving. En dus… slik je het in.

Mag naar buiten komen wat in ons is? ‘Dat klinkt zo ik-gericht’.. zeggen we dan. Alsof ík helemaal tot mijn recht moet komen. Maar wat nou als dat inslikken bescheiden lijkt, maar uiteindelijk gewoon hartstikke ik-gericht is? Wat nou als het binnen houden van onze talenten en onze stem, niet nederig en eenvoudig is maar juist gericht op onszelf? Omdat we uiteindelijk het oordeel van mensen vele malen belangrijker vinden dan onze relatie met God? Wat nou als ons ‘bescheiden’ zwijgen een witgeplijsterd graf is omdat we onszelf niet over hebben voor smaad en laster?  

Welke kracht zou er loskomen als jij zou spreken, als jij zou dóen? Als jij jouw talenten gaat verzilveren, je ware gedaante gaat tonen?

En nu nog even teer: wat kan het moeilijk zijn om woorden te vinden voor wat lang geen taal had. Wat kan het spannend zijn om grenzen te gaan verwoorden. Wat kan het zoeken zijn om de waarheid in zachtheid en kracht naar buiten te gaan brengen en om verlangens en talenten niet meer in te slikken maar te laten stromen. Ik moet denken aan de tekst uit 1 Korinthe 16:13: Wees waakzaam, sta vast in het geloof, wees man(vrouw)moedig, wees sterk. Niet in eigen kracht maar in Zijn kracht.

Wees niet bang voor het verschil, spreek je uit en leef ernaar.

Ik help je er graag bij om de weg naar binnen én naar buiten te vinden.

Welkom bij Praktijk Prachtplek

www.praktijkprachtplek.nl